چرا پیروزی الهی محدود به زمان پیامبر(ص) نیست؟/ فتح مبین؛ آغاز پیروزی بی‌نهایت در منطق قرآن

به گزارش خبرگزاری حوزه، متن زیر حاصل سلسله جلسات حجت الاسلام والمسلمین کمال الدین مظلومی زاده، استاد عالی حوزه علمیه قم در خبرگزاری حوزه است که قسمت دهم آن تقدیم حضورتان می‌گردد:

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

پیام سومی که از آیه اول سوره فتح می‌توانیم استفاده کنیم، این است که این فتح و پیروزی در حد کمال است؛ در حد بی‌نهایت است، نکته بسیار جالبی است.

آنچه که از جانب خداوند متعال برای ما نازل می‌شود، در حد کمال و بی‌نهایت است و هیچ نقصانی ندارد؛ چون از کمال مطلق سرازیر شده است، چون از کمال مطلق نازل شده است، و آن کمال مطلق چون بی‌نقص است، کمال و نزولش هم بی‌نقص و بی‌نهایت است. چون بی‌نهایت است، نزولش بی‌نهایت است؛ چون کمال مطلق است، نعمتش هم بدون نقص است.

مثالی برایتان می‌زنم. در قرآن کریم، خداوند متعال می‌فرمایند که «أَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً»؛ از جانب خداوند باران نازل می‌شود. بلافاصله بعد از این کلام، خداوند متعال می‌فرمایند: «فَسَالَتْ أَوْدِیَةٌ بِقَدَرِهَا».

هر رودخانه‌ای به اندازه ظرفیت و قابلیت و گنجایش خودش روان می‌شود، یعنی بستگی دارد که آن رودخانه چقدر ظرفیت داشته باشد. خداوند باران را نازل می‌کند، یا «دائماً الفضل علی البریه»؛ خداوند دائماً فضل و رحمتش را نازل می‌کند. بستگی دارد که ظرف وجودی ما چقدر باشد.

با توجه به این نکته‌ای که عرض کردم، می‌خواهم این مطلب را بگویم که فاعلیت خداوند متعال تام است؛ اما هر زمینی به اندازه ظرفیتش از آن باران، از آن رحمت و از آن نعمت بهره‌وری می‌کند.

خداوند نفرمود: «إِنَّا فَتَحْنَا لِلْمُؤْمِنِینَ فَتْحًا». در آیه اول، خدا این‌گونه نگفت. نگفت «للمؤمنین»، گفت «لک». اگر در مرتبه مؤمنین باشد، یک فتحِ محدود است، بلکه گفت: «إِنَّا فَتَحْنَا لَکَ». خطاب به چه کسی است؟ به پیامبر اکرم، صلوات‌الله و سلامه علیه.

این فتح در حد و ظرفیت و قابلیت پیامبر اکرم است؛ چون ظرف نزول فتح، پیامبر اکرم است و این ظرف در حد بی‌نهایت است، در حد کمال است؛ پس این فتح هم بی‌نهایت خواهد بود.

این نکته بسیار مهمی است، چون ظرف این نزولِ فتح، پیامبر اکرم است؛ ظرفش من نیستم، مؤمنین نیستند؛ ظرفش یک موجود متعالی و کامل به نام پیامبر اکرم است. وقتی ظرف بی‌نهایت شد، پس خود فتح هم بی‌نهایت خواهد بود.

در آیه بیست‌وهشتم، اتفاقاً اشاره به همین فتح بی‌نهایت می‌کند: «لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ». یعنی این فتح و پیروزی فقط مختص زمان پیامبر و اهل‌بیت نیست، بلکه تا بی‌نهایت، برای تحقق این اسلام و دین در سراسر جهان، همچنان این فتح وجود خواهد داشت.

این فتح مبین، سرآغاز فتحی است که پایان آن، سلطه توحید بر همه عالم و عالمیان است، و این سلطه به دست مبارک امام عصر، حضرت بقیةالله‌الأعظم، روحی و جسمی الفداء، محقق می‌شود.

با این نگاه، ما می‌فهمیم که منظور از فتح مبین، کشورگشایی یا سرزمین‌گشایی نیست، فتح سرزمین نیست؛ بلکه تسخیر دل‌ها به سمت دین مبین اسلام است و تمایل به جبهه مقاومت.

والسلام علیکم و رحمة‌الله و برکاته